Nauczyciele z Portugalii, Holandii, Grecji i Turcji w Gimnazjum nr 7

W ramach projektu partnerskiego Socrates Comenius Gimnazjum nr 7 w Koszalinie odwiedzili nauczyciele z Portugalii, Holandii, Grecji i Turcji. Była okazja, by zapytać ich o system edukacji w ich krajach. Podczas czterodniowej wizyty zagraniczni goście byli w jednym z koszalińskich przedszkoli, zwiedzili wystawę w Pałacu Młodzieży, a także Koszalin, wzięli udział w lekcjach językowych i matematyki w Gimnazjum nr 7.

Mieli okazję przekonać się jak Polacy bawią się w Andrzejki, prezentowali swoje narodowe słodycze i sami chętnie wyrabiali polskie pierniki podczas wycieczki do Torunia. Ciekawi byli też, jak wygląda system edukacji w Polsce i sami chętnie dzielili się informacjami, jak zorganizowane jest kształcenie dzieci i młodzieży w ich krajach. Grecki system jest, jak się okazuje, podobny do polskiego, ale już w portugalskim i tureckim są znaczne różnice.

W Portugalii przedszkole, przeznaczone dla dzieci w wieku 3-5 lat, nie jest obowiązkowe. Może mieć formę placówki stacjonarnej, ale i wędrownej w miejscach mało zaludnionych (edukacja na odległość) oraz świetlicy. Szkoła podstawowa jest obowiązkowa, powszechna i bezpłatna. Trwa dziewięć lat i podzielona jest na trzy cykle. Pierwszy to czteroletni cykl nauczania zintegrowanego, w którym ocenianie jest opisowe. Drugi to dwuletni cykl kształcenia przygotowawczego, który może być realizowany na odległość (kształcenie audiowizualno-telewizyjne) i w którym obowiązują oceny w skali 1-5. Trzeci to cykl trzyletni, który ma przygotować uczniów do wyboru kierunku dalszej nauki i dać podstawową wiedzę techniczno-zawodową. Tu również obowiązuje skala ocen 1-5. Szkołę podstawową uczeń kończy dyplomem, który daje wstęp do szkoły trzech oferowanych kierunków. Pierwszy – ogólny pozwala na kontynuowanie nauki na studiach wyższych. Drugi – techniczno-zawodowy – na studiach wyższych nieuniwersyteckich, a trzeci – zawodowy – daje uprawnienia do podjęcia konkretnej pracy lub kontynuowania nauki, by uzyskać dyplom. Szkołę średnią kończą zewnętrzne egzaminy. Natomiast szkolnictwo wyższe podzielone jest na uczenie uniwersyteckie i politechniki. Kolejne stopnie akademickie to: bacharel, licenciado, mestre i doutor.

.

W Turcji również edukacja przedszkolna, przeznaczona dla dzieci w wieku 3-6 lat, jest nieobowiązkowa i korzysta z niej tylko nieco ponad 10% populacji. Rodzice partycypują w kosztach posiłków i środków czystości. Do szkoły obowiązkowej dziecko musi być zapisane w roku, w którym osiąga 6 lat. Nauka trwa do 14 roku życia. Rok szkolny rozpoczyna się w drugiej połowie września i kończy w połowie czerwca następnego roku. Po pierwszym semestrze dzieci mają dwutygodniowe ferie. Tygodniowy wymiar godzin edukacji wynosi 30 lekcji. Te trwają 40 minut. Przedmiotami obowiązkowymi są: język turecki, matematyka, przedmioty przyrodnicze, ścisłe, społeczne, prawa obywatelskie i prawa człowieka, historia reform w Republice Turcji i ideologia Ataturka, język obcy, religia i etyka, wychowanie plastyczne, muzyczne, fizyczne, zasady ruchu drogowego i pierwsza pomoc. Oceny wystawiane są w skali 0-5. Oceny niedostateczne to 0 i 1, kolejne są już pozytywne. W klasach IVVIII w styczniu i w maju przeprowadzane są egzaminy zewnętrzne oceniające poziom nauczania. Naukę młodzież może kontynuować w szkołach ogólnokształcących, zawodowych i technicznych, które prowadzą co najmniej trzyletnie kształcenie. Skala ocen pozostaje bez zmian. W liceach ogólnokształcących i wieloprofilowanych nie obowiązują egzaminy wstępne, ale już w liceach anatolijskich, o profilu ścisłym, pedagogicznym oraz szkołach zawodowych i technikach już tak. Na koniec szkoły uczeń otrzymuje świadectwo, dające wstęp na studia. Uczenie dzielą się na uniwersytety i wyższe szkoły techniczne.

Zapraszamy do galerii